zondag 10 juni 2018

Helmstok aanpassingen en varen in Bretagne

Toch maar weer wat aanpassingen net voor het seizoen: een helmstokverlenger (joystick) en een helmstokrem of helmstokblokkeerder. De verlenger om meer ruimte te hebben waar ik ga zitten en toch comfortabel te kunnen sturen. En de helmstokrem om het roer even vast te kunnen zetten als ik snel wat moet pakken of zo. 



Voor de verlenger heb ik wat reststukjes eiken latjes (over van de bouw van een kayak) gebruikt, en wat epoxy/glasweefsel. Alleen het bevestigingsstukje moest ik kopen. De helmstokrem bestaat uit reststukjes messing en essenhout.




Het laatste weekend van mei heb ik bij Saint Malo gevaren, een zeilweekend van de werf Grand-Largue die bootjes als de mijne bouwt. We wilden oversteken naar de Iles Chausey, maar het weer werkte niet mee dus moesten we dichter bij Saint Malo blijven. Prachtig land, met een getijverschil van 11 meter wel anders dan ons wad. Voor je het weet val je droog en drijf je weer. Geslapen op het strand in de Havre du Rothéneuf, prachtig baaitje. En op zondag buiten Saint Malo een groep dolfijnen om het helemaal àf te maken. 




En ja, de nieuwe helmstok beviel best, maar de hoogte moest ik iets bijstellen want de rem schuurde langs de motor. En het klemmetje waar de verlenger mee vast zit als hij niet gebruikt wordt viel ook al uit elkaar, zodat ik dat nu anders vast heb zitten. Zo blijf ik bezig ;-)

zondag 10 december 2017

een echt zwemtrapje

 
 
Het seizoen is weer voorbij en Marie staat allang weer op de trailer binnen. Wat een mooi stuk zeilen was die laatste tocht van dit seizoen, van Den Oever naar Den Helder. Alles liep soepel, al verloor ik wel de sluitpen van de sprenkel. Die moest ik dus opnieuw maken (of nieuw beslag kopen, maar zo gaat het ook prima). En zo is er meer onderhoud te doen, net als elk jaar.
 
 
 
 
Daar wil ik het nu even niet over hebben, wel over weer een verbeterinkje, mijn zwemtrap. Of dat echt een verbetering is zal moeten blijken, want het is geen gebruikelijk ontwerp en ik heb hem nog niet echt kunnen uitproberen. Ergens op internet het idee gespot, daar wat op gevarieerd en een oplossing gezocht. Met als doel een zwemtrap om makkelijk aan boord te klimmen vanuit het water, die uitklapbaar is, ook door een zwemmer vanuit het water, die stevig en geborgd op de schuine spiegel zit, maar wel klein, plat en afneembaar moet zijn.
 
De ruwe ontwerpschets (ik heb trouwens geen andere gemaakt) en het sluitinkje:
 
 
 
 
 
De eerste stap: de buitenkast waar het geheel in zit:
 




En dat is hem dan, in testopstelling



Het sluitinkje tijdelijk gemonteerd:

 
 
 
En zo is het dan geworden, gemonteerd en wel. Trek je aan de rode lus dan klapt hij uit. Ik pas zelf prima op de treden en kan dan goed de boot inklimmen. Maar of dat zwemmend ook wil gaan we komend seizoen zien. 
 
 



donderdag 1 juni 2017

Semaine du Golfe de Morbihan


Weer een oneven jaar, en dat betekent dat er weer een Semaine du Golfe de Morbihan is dit jaar. De Semaine is een bijeenkomst van zo'n anderhalf duizend boten en bootjes, min of meer in de klassieke hoek maar dat klassiek wordt tamelijk vrij geïnterpreteerd. Een paar grote klassieke zeilschepen, flink wat traditionele schepen uit bijvoorbeeld het Middellandse Zeegebied, heel veel kleine jollen en dergelijke. De Golf van Morbihan is een flinke binnenzee in het zuiden van Bretagne. Er is één nauw zeegat bij Port Navalo en dat maakt het een getijdengebied met forse getijdenverschillen en stromingen. Daar zijn echt rapids bij waar 9 knoop stroom staat, ruim twee keer zoveel als bij ons in het Marsdiep. Daarnaast is het een prachtig natuurgebied. De Semaine trekt elke twee jaar weer heel veel publiek. Meer info op    http://www.semainedugolfe.com/

Ook wij zijn weer naar Arradon afgereisd, 1050 kilometer met 1300 kilo achter de auto. Dat rijden we rustig in twee dagen. Op zondag 21 mei de boot erin en een eindje proefzeilen, of alles netjes werkt. Op maandag de kleine parade, maar daar hadden we niet zo veel zin in. Op dinsdag de traditionele picknick op het Ile d'Arz, onder de dennen. Daar verzamelen alle deelnemers, dus dan ligt het echt helemaal vol. De kleine bootjes op het strand, de grotere aan ankerboeien.





 Van woensdag t/m zaterdag vaar je dan in een flottielje met vergelijkbare schepen rond van haven naar haven. Wij hebben aan boord geslapen, maar je kunt ook met de shuttlebus terug naar je basisplek. Woensdag lagen we in Auray, in de oude haven van Saint Goustan hoog op de Rivière d'Auray.



Donderdag voeren we de hele golf door, met een flinke wind ("force 4, rafales 6" volgens het weerbericht) van Auray in het noordwesten via le Logeo in het zuiden van het gebied naar Vannes in het noordoosten. Vannes is een getijdenhaven met een sluis. Die gaat alleen bij hoogwater open, dan kun je binnenvaren, of uitvaren, en daarna weer dicht. Het water zakt daar dus niet. In Vannes was het groot feest. Dat was het overal wel, met muziek, markt, drank en spijs, maar in Vannes lagen we ook in de floodlights met wisselende kleuren.





Vrijdag voeren we prachtig, deels door kleine geultjes, naar Port Navalo, en een stukje naar buiten, de oceaan op. Met heel rustig warm weer. Met weinig wind en 25 graden was het dan wel weer erg warm...



In de nacht lagen we op de toegenomen deining van buiten flink te schudden en schommelen, maar zaterdag was het weer prachtig weer. Eerst nog een beetje wind, waarop we naar buiten voeren, maar later viel die bijna helemaal weg en was het weer warm. De Grande Parade was weer een drukte en hectiek van belang, maar dat heeft toch ook wel wat.




Zondag 28 mei weer ingepakt, maandag en dinsdag teruggereden, en dinsdagavond gelijk begonnen met het repareren van een paar kleine beschadigingen. daar ontkom je bijna niet aan in zo'n evenement, maar het valt allemaal reuze mee.











woensdag 31 mei 2017

HISWA en nog wat

 
 
Begin maart mocht ik op de HISWA staan, als deelnemer van de ABBA, de Amateur Boat Building Award. Bijzondere ervaring. Ik was wel heel blij dat ik er niet commercieel stond. Je zult maar al die mensen je zoveelste sloepenstand langs zien trekken en zelden wat verkopen. Dat speelde bij mij natuurlijk allemaal niet. Gewoon gezellig kletsen met bootjesliefhebbers. Alles erop hangen, inclusief de wadpootjes, de halfwinder en dergelijke. Uiteindelijk kreeg ik in mijn klasse (boten groter dan 5 meter) de tweede prijs van de jury, en daarnaast de publieksprijs.
 
 
 
Laat in maart nog een paar klusjes gedaan. Zo heb ik de bakskisten en de delen van het kajuitluik voorzien van bevestigingen om ze te zekeren. Dat zijn zo van die veiligheidseisen voor bootjes die op ruim water varen die toch wel zinnig zijn. Daarnaast heb ik de rondhouten voorzien van op maat gemaakte polstering voor het transport. Ik had daar altijd losse stukken verhuisdeken voor, maar dit is veel makkelijker en netter, en het zit bovendien beter vast.
 




zaterdag 4 februari 2017

Het is nooit af, oftewel, onderhoud en verbeteringen


Nooit af is natuurlijk wat overdreven gesteld, maar onderhoud is er in elk geval wel. En dit jaar wat meer dan de afgelopen jaren, omdat het zwaard (100 kilo RVS) eruit moest; er zat een hoop rotzooi op. Mosseltjes, zeepokken en dergelijke. Daarvoor moest ik eerst het zwaardkastdeksel eraf slopen, en dat ging alleen maar met de zaag, dus dat is een nieuwe geworden. Dat is op zich ook niet erg natuurlijk. Verder was het weer zo'n echt typische klus, in de zin dat ik oplossingen moest zoeken voor allerlei grotere en kleinere probleempjes. Het lastigste is wel dat het zwaard er vanwege de ruimte niet naar boven uitgetakeld kon worden. Dat komt ook omdat het niet recht omhoog kan vanwege de vorm en omdat de zwaardkast zo nauw mogelijk is. Dat is natuurlijk voor het varen ook perfect, maar nu lastig. Bij de bouw had ik de boot over het zwaard heen getild, maar dat lukt nu niet meer. Ze is te zwaar om aan een paar balken op te takelen. Uiteindelijk heb ik een paar steunen van de trailer gehaald, en de trailer opgekrikt en hoger gezet, en toen kon het zwaard er gewoon onderuit.


 
 
Alles helemaal schoon, geschuurd, en toch maar in de anti-fouling gezet. Voor de zekerheid gelijk een nieuwe lijn erop gesplitst en alles weer in elkaar. De onderkant is inmiddels ook weer schoon en vers geverfd. 





Ook de mast had wat slijtage, dus die staat in zeven lagen nieuwe twee-componenten lak.

Verbeteringen? Tja, eigenlijk is dat niet heel erg nodig, maar er zijn altijd wel een paar dingetjes. Zo ben ik een dieptepeilstok (uitschuifbaar) aan het maken van een telescopische tentstok. Dan kan ik diepte peilen, bijvoorbeeld op het wad om te kijken hoe de bodem is. En ik heb een nieuw kuiprooster gemaakt en geplaatst. Dat is eigenlijk niet een echte verbetering, eerder een verfraaiing. Hoewel, natuurlijk teakhout voelt wel lekkerder dan gelakt mahonie met antislipstroken.





Toch wel even een klusje; er zitten meer dan 400 schroefjes in, en ik moest de bevestiging van het klaptafeltje ook nog vernieuwen. Maar dan heb je ook wat:


vrijdag 19 september 2014

ons eerste seizoen zit er alweer op



 
Gistermiddag hebben we Marie uit het water getrailerd, hier op de helling op Fort Westoever. Dat ging allemaal prima, op wat knulligheidjes na natuurlijk, maar dat mag geen naam hebben. Onze golf heeft er wel moeite mee om dat gewicht omhoog te sleuren, ik denk dat vooral de koppeling dat niet leuk vindt. De weken daarvoor nog heerlijk gevaren, voornamelijk IJsselmeer, Markermeer  en randmeren, van stadje naar stadje, Stavoren, Urk, Den Oever, Enkhuizen, Volendam, Bunschoten-Spakenburg, Muiden, Amsterdam. En eergister binnendoor vanuit Amsterdam naar Den Helder teruggevaren. Over het IJ, Noordzee kanaal, Nauerna, het Alkmaardermeer en het Noord Holland kanaal. Nog nooit zóveel bruggen op één dag gepasseerd denk ik. Actiefoto's zijn er natuurlijk niet echt; die moeten anderen maken. Dat gebeurt overigens wel, maar midden op het IJsselmeer is het lastig even adressen uit te wisselen. Maar goed, als impressie een paar rustige plaatjes. De eerste is een beeld van de kleine kajuit na een plensbui. Maar dat was een uitzondering, de afgelopen weken was het werkelijk ongekend mooi weer, zon, zee en terrassen.
 
 

 
 
Af en toe gaat er nog wel eens iets mis, en blijven er kleine verbeteringen. Zo kreeg ik in Hindeloopen in de haven tijdens het manoeuvreren een lijn in de schroef en hield de motor er met een klap mee op. De lijn bleef netjes vastzitten, bewijs dat mijn  spullen sterk en goed gemonteerd zijn. Maar ondertussen was ik stuurloos natuurlijk.  Gelukkig is het een buitenboordmotor die eruit kan, en heb ik een goed mes om de boel los te snijden. Geen schade verder. Maar nu heb ik wel een roostertje op de opening van de bun zitten. En sindsdien is ook dat opgelost. Ik dacht dat ik een foto had, maar helaas.
 
Verder begon mijn roer toch ook aan de onderkant te scheuren. Dat had het vast wel gehouden, maar ik heb er voor de zekerheid nog maar een paar stukken messing doorheen gezet om het verder te verstevigen. Dat heeft de afgelopen tijd heel goed gewerkt, dus ik denk dat het maar zo blijft.
 
 
Vandaag alles verder leeggehaald, het moet allemaal even goed doordrogen. En dan moet ik schoonmaken, en beginnen de winterklussen. Ik heb, uiteraard, een paar butsen en schrammen opgelopen in lak en houtwerk. En de vaste watertank is me niet bevallen, die heb ik er vanmorgen al uitgesloopt. Nooit af dus, zo'n bootje.



zondag 20 juli 2014

vaarervaringen

De afgelopen tijd een mooi stuk gezeild, Friesland en wat stukjes IJsselmeer, en vorige week een stukje Waddenzee. Dan komt er stroom bij en is het water zout, en dat maakt het wel veel echter. Het schip bevalt prima. Van Haskerdijken eerst naar Workum, met weinig wind. Dan het IJsselmeer over, met variabele wind, vandaar de grote bocht, naar Den Oever.
 
Van Den Oever over het Wad naar Den Helder, met Eelke aan boord. Mooi weer en niet veel wind, maar de stroom mee en dat scheelt veel. Het was ook maar een klein stukje eigenlijk, 11 zeemijl (20,5km). We zijn wel bijna altijd het kleinste bootje in de omgeving, nu ook weer. Maar vooral met licht weer kunnen we heel best meekomen. 
 
 
 
 
 
In Den Helder heb ik op Willemsoord gelegen, de oude Rijkswerf. Daar was ik eens niet de allerkleinste; er lag ook een scheepje van 5.25 lang (of liever kort). Op de achtergrond het ramschip de Schorpioen en het Marinemuseum, dat ik natuurlijk ook bezocht heb. Toerist spelen in eigen stad, het is wat. Maar ik moet zeggen, het is een hele plezierige haven om te liggen, leuk, veel te zien, rustig. Net voor we de Zeedoksluis invoeren zwom er in de buitenhaven een zeehond vlak naast ons. 
 
 
Met heerlijke wind, een goede 4 Beaufort en een rifje in het grootzeil, vlogen we een paar dagen later over het Wad naar Kornwerderzand, een afstand van 23 mijl (43km)  in 4 uur. Op de GPS een maximumsnelheid van 9,3 knoop, véél meer dan de rompsnelheid van 5,5 knoop, maar daar moet natuurlijk de stroom nog vanaf, die we mee hadden. 
 
 
Alle sluizen en bruggen gingen steeds vlot en soepel, al lag Kornwerderzand wel helemaal vol. Vandaar naar Makkum om lekker uit te rusten, gerieflijk op ons bootje. Alhoewel, het is alweer een studieboek waar ik in bezig ben. 
 
 
Vanaf Makkum was het dan weer ongeveer windstil, af en toe een zuchtje. Gelegenheid om de gennaker (het grote voorzeil op de boegspriet) eens te hijsen, maar dat helpt weinig als er weinig wind is. En gelegenheid om het zwemtrapje te testen, een simpel touwladdertje maar functioneel. Helaas moet de motor ons het grootste deel door Friesland weer terug naar Haskerdijken brengen.
 
 
Eigenlijk bevalt bijna alles goed, al groeit het lijstje van dingen die ik volgende winter wel ga veranderen. De basis is echter prima, zeewaardigheid, stabiliteit, hanteerbaarheid, motorvermogen, zeilen hijsen, strijken en managen. De gennaker had er wat minder zin in. Ik heb voorlopig de slurf (of kous) eraf gehaald (die zorgt ervoor dat je hem makkelijk kunt hijsen en strijken) en de bevestiging aan de boegspriet ook al aangepast, maar daar moet ik nog verder over nadenken. De vaste watertank bevalt me niet, te lastig, teveel in de weg, en te weinig van praktisch nut, en vooral, het water blijft niet echt fris. Op zo'n maat boot is flessenwater toch handiger, al kun je de fles dan vaak wel uit de kraan vullen. Maar dat zit hem allemaal in de kleinere details.

maandag 2 juni 2014

wat kleine dingetjes aangepast, en varen maar

 
 
Al vrij snel had ik een paar scheurtjes in de roerconstructie, er kwam teveel kracht op. Of ik had slordig gelijmd, maar dat geloof ik eigenlijk niet. Ik heb nu maar twee stroken messing aan elke kant met bouten  door het roer gezet waar de helmstok er insteekt. En sindsdien geen problemen meer gehad.
 

 
Meer gedoe had ik met het strijken van de mast. Die draaide al een keer gevaarlijk ver horizontaal weg bij het strijken. Daardoor kan de mast breken, de mastvoet verbuigen, of de mastvoet uit het dak trekken of dergelijke drama's. En dat wil je natuurlijk niet. Ik heb eerst een strijkwant aangelegd, en dan gaat het al een stuk beter. Maar het onderliggende probleem lijkt hem er toch in te zitten dat er gewoon heel weinig ruimte is boven het kajuit dak. Dus nu is de procedure weer uitgebreid. Het begint nog steeds met de giek/maststeun plaatsen, giek en gaffel erin leggen, lazy jacks weghaken enzo, maar daarna eerst het luik eruit halen, dan de giek loshalen en opzij leggen, sprenkel en strijktalie plaatsen, voorstag los en gaan. Dat is inderdaad net zo bewerkelijk als het hier staat, plus na de brug hetzelfde in omgekeerde volgorde. Geen handzame procedure, heel wat meer werk dan met de Valk. Maar goed, het gaat en het gaat nu safe en zeker, maar het is toch heel wat makkelijker om een route met beweegbare bruggen te kiezen.
 
 
 
Irritant was het roesten van de oogjes van mijn dektent. Die kwamen van de bouwmarkt (ik zal geen namen noemen) en dat bevestigt maar weer mijn idee om toch vooral gewoon goed materiaal te gebruiken. Ga je een keer voor goedkoop en snel, gaat het ook meteen mis. Dit bleek dus blik met een kleurtje, want roesten na twee weken (en nog niet eens in de buurt van zout water) is toch te gek. Dus moest ik nieuwe ringetjes zoeken, gegarandeerd roestvrij, en ook nog van de juiste maat, want de gaten zaten er natuurlijk al in. Met hulp van de naaiwinkel, waar ze me ook al heel wat jaren kennen als iemand die wel eens vaker vreemde vragen heeft, lukte dat natuurlijk best. Vervolgens 42 ringetjes er stuk voor stuk met een tangetje voorzichtig uitgesloopt en nieuwe er weer in geslagen. Ben benieuwd.
 
Veel meer kinderziekteleed was er eigenlijk niet, dus dat valt heel erg mee. Integendeel, Marie vaart hartstikke lekker en voor haar maat eigenlijk boven mijn verwachting. Afgelopen dagen naar het IJsselmeer geweest, Stavoren, Den Oever, Workum, en heerlijk gevaren. In de Jeltesloot op Hemelvaartsdag kreeg ik al de opmerking dat ik opmerkelijk hard voer, en dat was bij een windkracht 4 met een rifje erin. "Je zit zeker ruim boven je rompsnelheid" werd me toegeroepen. Waarop mijn antwoord was dat ik dat zo snel niet kon uitrekenen. Inmiddels heb ik dat thuis eens even gedaan en dat zou ongeveer 5,6 knopen moeten zijn. Op het IJsselmeer loop ik aan de wind veel minder, omdat de golfslag zo'n klein scheepje nogal remt, maar ruime wind ga ik geregeld ruim 6 knoop, dus dat is inderdaad boven de rompsnelheid.
 
 
 
Op het IJsselmeer heb ik ook een eerste versie van mijn zelfstuursysteempje aan het werk gehad. Dat is nog wat pril en onnauwkeurig, maar het werkt wel degelijk. Als je alleen  een paar uur vaart is het wel lekker als je het schip het even zelf kunt laten doen om wat te eten te pakken bijvoorbeeld. Gek gezicht en gevoel hoor, dat roer zo onbemand en het grootzeil stuurt met een lijntje, twee blokjes en een stukje elastiek. Omdat het een klein schip is is het sturen behoorlijk afhankelijk van de gewichtsverdeling. Dus als ik naar binnen ga dan volgt er meteen een slinger, die zich dan wel min of meer herstelt. Voor nauwkeurig sturen moet je er wel zelf bij blijven.

dinsdag 6 mei 2014

Te water!!

Jaaaa, hij ligt erin en het zeilt heerlijk! Maar voor het zover was is het nog even een druk weekje geweest.
 
 
Een week geleden was de loods naaiatelier geworden, voor het maken van een huik, rolfokhoes en dektent. Dat laatste is wellicht wat overdreven, maar ik wil mijn scheepje graag prachtig hebben en prachtig houden, dus tja. Stugge stof en enorme lappen is wel eens lastig werken, maar alles verliep eigenlijk wel goed. 
 

 

 
Ze stond al op de trailer, en was zelfs al eens naar buiten geweest, om de mast op test te hijsen enzo. Afgelopen vrijdagmiddag alles transport gereed gemaakt. En natuurlijk weer een tegenvaller, de wrikriem bleek te lang en niet te passen in de opbergruimte. Nu wist ik dat-ie wat groter was, maar daar had ik geen rekening mee gehouden. En dan moet je het dus later oplossen... Ik heb er de zaag maar ingezet, en nu past-ie wel. Alleen moet ik hem nu wel weer even in de lak zetten natuurlijk. De mast en andere rondhouten hebben hun  eigen plekje, binnen het schip. Op de trailer steekt er dus niks uit, dat past allemaal keurig en werkt heel handig. 
 
 


Verder de puzzel van het afstellen van de kogeldruk, maar ook dat levert gelukkig geen onoverkomelijke problemen meer op. Zaterdagochtend vertrekken we, de eerste kilometers spannend maar algauw is duidelijk dat alles netjes vastzit, de trailer keurig spoort en heel stabiel achter de golf hangt.



We laten de boot bij Postma in Nieuwebrug met een kraan te water, dat lijkt even wat minder spannend dan meteen van een trailerhelling. Zo blijft er nog wat te avonturen over. Maar ook dat kranen was best spannend. De motor doet eerst helemaal niks, tot blijkt dat de bougiekabel er niet in zit. Dat verholpen en meteen loopt-ie als een zonnetje en brommeren wij de eerste kilometer. Vervolgens een dag werk om alles vaarklaar te krijgen de eerste keer, dan is alles nog zoeken. We varen wel even een uurtje op de Heeresloot, en alles lijkt prima en voelt in elk geval goed. Zaterdagavond ligt ze er dan netjes bij en gaan wij uit eten, met bubbels. Een fles stukgooien tegen de romp wil ik niet, maar een dronk op een nieuw schip natuurlijk wel.



Gister en vandaag op pad, van Haskerdijken naar Workum en terug. Heerlijk weer, gister wat minder wind, vandaag een rifje erin. En speuren naar de kinderziektes, en de dingetjes die net even niet handig blijken. En dat zijn er nogal wat. Het onderweg even strijken van de mast blijkt even wat lastiger dan gedacht en gehoopt, dus daar moet ik nog wat op verzinnen. En vanmiddag had ik in de vlagen al wat schade aan het roer, dus dat heb ik mee om te verstevigen. Zo'n boot is nooit af. Maar verder... wat vaart het heerlijk, een gehoorzaam scheepje met een behoorlijke gang erin, en regelmatig bewonderende blikken en dito commentaar. Ja, ik zie natuurlijk wel wat er scheef is, en nu al waar de krassen en vlekken zitten, maar dat hou je toch. Lekker geslapen aan boord, voldoende ruimte, goede ventilatie, goed bed ook.




En dan vanmiddag het scheepje onder de dektent gelegd; de komende dagen heb ik weer andere zaken aan mijn hoofd.




maandag 21 april 2014

Ready for the road

 
Inderdaad, ze staat op de trailer. Ready for the road dus, en bijna voor het water. Wat een bakbeest is het dan meteen zeg, dat valt me niet mee. Het was nog een flinke klus vandaag, op de trailer zetten. Ik had gedacht dat ik de boot wel op kon hijsen en dan de trailer eronder rijden, maar dat zat er niet meer in, te zwaar geworden. Misschien had het wel gekund, maar ik was er niet sterk genoeg voor. En dan is het ook maar de vraag of de balken het wel houden. Dus ik heb haar met de trailerlier op de trailer getrokken zoals dat straks bij een helling ook zal gaan, en dat ging prima, met wat kunst en vliegwerk. Op een trailerhelling ligt het achterschip immers nog in het water, nu op de grond, maar een oud stuk tapijt en wat rolletjes doen wonderen. Dan de trailer verder pas gemaakt, maar de basis was gelukkig precies goed, dus ook de trailerbouwer heeft zijn werk goed gedaan.




Het meeste touwwerk is klaar, gesplitst, op maat gemaakt en afgewerkt, of in elk geval min of meer, de meeste spullen zijn er ook. Er moet nog wel wat gebeuren, nog puzzelwerk op het want, en straks een keer naar buiten rijden om de verstaging en de rolfok te stellen en testen, en de voorstagbevestiging op maat te maken. Er moeten nog een paar lijntjes gesplitst, maar daar heb ik nog niet alles voor. En er moet nog veel naaiwerk, de rolfokhoes, de huik (afdekking grootzeil) en de afdektent. Maar op de hele bouw zijn dat natuurlijk nog maar kleine laatste klusjes.



Daarmee begint ook het opruimen. Alle tijdelijke steunen ontmantelen, en de stapel afvalhout sorteren en opruimen of afvoeren. En stofzuigen natuurlijk.